Jimmy Woon

Ik wist niets van Jamie Woon. Ik hoorde zijn naam voorbij komen bij de hip-and-happening. Iedereen moet hem gezien hebben om mee te doen. Ik dus ook. Afgelopen juli stond hij – onder andere met The Gaslamp Killer, Flying Lotus en mijzelf in een puur consumerende rol – op Pitch. Ik besloot hem een kans te geven. (Ik stond er toch.)

Geheel blanco ging ik er niet in. Ik had de remix van Wayfaring Stranger door Burial wel beluisterd inmiddels. Daarbij had ik een korte docu gezien over hoe hij zijn muziek maakt. Als ik dan zo’n ventje zie die met zo’n troep aan apparatuur aan de gang is, ben ik eigenlijk al meteen om. Zin in dus!

Burial

En ja, toen dat optreden. Wat een zeikmuziek eigenlijk. Emotioneel gekweel. Pretentieus gejammer. Ik vond het kijk-mij-bijzonder-zijn-gehalte vrij hoog. Iemand in het publiek wist me te vertellen dat dit de nieuwe Prince was. Dit verkondigt hij schijnbaar ook zelf nogal graag. Ik vond van niet. Het concert vond ik al met al erg tegenvallen. De vergelijking met moderne house (waar het kijk-mij-bijzonder-zijn-gehalte ook vrij hoog is) was snel gemaakt.

Dan zijn album.. Ja. Aanzienlijk beter dan ik verwacht had. Waar hij live ‘gewoon’ een artiest is met een zeikerige stem en een pretentieus voorkomen, is zijn album afwisselend, scherp, goed, veelzijdig. Gewoon echt goed. Zelfs zijn stem is fijn. Helemaal dezelfde stem als op de bühne, maar dan meer gebalanceerd (autotune?). Soms weer een beetje richting pretentie (mijn gevoel vooral bij Spirits), maar dat is dan even niet erg (die clip echter… heerlijk).

Night Air

Ladyluck

Spirits

Daarbij vind ik de samples melancholisch-creatief (Sorry, WAT?!), passend voor zijn stem en algehele feel van het album. Professioneel gemaakte samples, maar nog lang niet professioneel (and that’s a good thing). Dit maakt Mirrorwriting van Jamie Woon het luisteren waard. Niet alle nummers zijn even goed en ik mis de algehele lijn, maar audible is het zeker. Nog geen fan, maar wel zéér benieuwd naar zijn tweede album.

Street

Daarbij heb ik ook maar kaartjes gekocht voor zijn concert op 29 september (maak daar maar 17 december van) in de Melkweg bij Off Centre (waar een dag later ook Jamie XX staat). Toch maar een tweede kans dus… En aansluitend zeker een verslag van beide avonden!

One love.